"Mag ik een foto van je maken?", vraagt Kroshka aan Julia Mus als ze samen een kopje koffie drinken in de Kafejnja Kofein. "Eigenlijk liever niet", antwoordt het musje sip. "Met deze pruik op mijn hoofd ben ik niet het musje dat jij en ik gewend zijn. Ik heb liever een foto van mezelf." Julia Mus draagt tegenwoordig op aanraden van haar psycholoog een pruik. Hiermee kunnen de andere dieren van het Grote Dierenbos niet zien dat ze ziek is. "Je hebt gelijk", zegt Kroshka. Maar zeg nou zelf, lieve lezer en lezeres, ziet ze er hier in dit verenkleed niet prachtig uit?

Nee, Kroshka staat niet in een mensenwinkel waar verschillende soorten mensen te koop worden aangeboden om dieren van gezelschap te dienen. Ze staat in de boekenwinkel "Russisch buitenland" bij het metrostation Taganskaja in Moskou. Hier heeft ze zojuist het 6-delige boek "Wat is een mens waard?" gekocht van de schrijfster Eufrosinia Kersnovskaja. Kroshka zocht al eerder naar deze prachtige boeken, maar niet in deze winkel. En dat terwijl het adres gewoon op de website stond...

Aan de overkant van de straat zit Andrej geduldig te wachten. Geconcentreerd staart hij naar het stoplicht van het zebrapad. Andrej is net als andere honden kleurenblind, maar hij herkent de afbeelding en weet wanneer het mannetje op lopen staat. Dan steekt Andrej over en TÚÚÚÚÚÚT!!! Met piepende remmen komt een auto vlak voor de neus van deze geschrokken hond tot stilstand. "Wie denkt u wel niet wie u bent!", blaft Andrej opgefokt naar de auto. "Ziet u dan niet dat het mannetje op lopen staat! Domoor! Uilskuiken!" Andrej krijgt meteen bijval van de omstanders, want Moskovieten hebben respect voor de zwerfhonden in hun stad. De automobilist voelt zich zichtbaar ongemakkelijk en druipt voorzichtig af...

"De ratten marcheerden in lange, zwarte rijen achter hun leiders over de Shlisselburglaan. Ze gingen in de richting van de molens waar het meel werd gemalen voor de hele stad. De bewoners van Leningrad schoten op de ratten en walsten ze plat met tanks. Maar vergeefs... Ze klommen over de tanks en marcheerden verder alsof er niets aan de hand was. De ratten waren georganiseerd, slim en toonden zich een wrede vijand."
Zo luidde de getuigenis van een overlevende van het Beleg van Leningrad, die 66 jaar geleden op 27 januari jongstleden beëindigd werd...

Vorig jaar, een maand geleden om preciezer te zijn, werden de Twee Vlijtige Mieren na lange tijd weer op een nieuwe sokkel gehesen. In het Russische Fabelland heten ze Рабочий и Колхозница oftewel Arbeider en Kolchozboerin. Dit 24 en nog een halve meter hoge roestvrij stalen beeld werd in 2003 van de sokkel gehaald om binnen 2 jaar gerestaureerd te worden. Maar door financiële problemen en omdat de Expo 2010 niet naar Moskou maar naar Sjanghai ging, staat het beeld er nu pas weer. Gisteren ging Kroshka op zoek naar deze helden van de socialistische revolutie.